ماه شعبان و مناجات شعبانیه در بیان امام خمینی
🔸شما وقتی که میخواهید به مهمانی بروید خوب، یک وضع دیگری خودتان را درست میکنید. لباسی تغییر میدهید و یک طور دیگری وارد میشوید. آن طوری که در خانه هستید یک تغییری میدهید.
🔹ماه شعبان برای این است که همان مهیا بودنی که میخواهید مهمانی بروید، خودتان را مهیا میکنید و سر و ظاهرتان را، سر و صورتتان را یک قدری فرق میگذارید با آن وقتی که در خانه هستید. در ضیافت خدا، ماه شعبان برای مهیا کردن این افراد است، مهیا کردن مسلمین است برای ضیافت خدا، ادبش آن مناجات شعبانیه است.
🔸من ندیدهام در ادعیه، دعایی را که گفته شده باشد همه امامها این دعا را میخواندند، در دعای شعبانیه این هست.
🔹یک کجفهمیهایی در انسان هست که این کجفهمیها گاهی خیلی زیاد میشود. اینها دعا را نمیفهمند چی هست، لهذا، خیال میکنند که حالا ما خوب، قرآن را میگیریم دعا را رها میکنیم. اینها نمیفهمند که دعا اصلًا چی هست. مضامین ادعیه را نرفتهاند ببینند که چی هست، به مردم چی میگوید، چه میخواهد بکند.
🔸اگر نبود در ادعیه الّا دعای مناجات شعبانیه، کافی بود برای اینکه امامان ما، امامان بحقند؛ آنهایی که این دعا را انشا کردند و تعقیب کردند. تمام این مسائلی که عرفا در طول کتابهای طولانی خودشان یا خودشان میگویند در چند کلمه مناجات شعبانیه هست، بلکه عرفای اسلام از همین ادعیه و از همین دعاهایی که در اسلام وارد شده است از اینها استفاده کردهاند.
امامخمینی ، ۲۱تیر۱۳۵۹
ثبت دیدگاه