چهره انسان در عالم برزخ
چهره انسان در عالم برزخ در بیان آیتالله حاجآقا مرتضی تهرانی رضواناللهتعالیعلیه :
یکی از دوستان من که چند سال است مرحوم شده -البته مرد موفقی بود- گفت یک جایی رفتیم و برای ما جگر سرخ کردند و آوردند. یک لقمه در دهانم گذاشتم، هرچه خواستم این را با دندان بجوم و فرو بدهم، جویده نشد، مثل سنگ شد. فوراً -یعنی به فاصله دو ثانیه- فهمیدم که این مباح نیست، این حلال نیست. فوری به عنوان اینکه من روشویی کار دارم، رفتم آنجا، آن را از دهانم درآوردم، دهانم را شستم.
* بعضی از افراد هستند که یک عمر در این دنیا زندگی میکنند، سُم اسبشان هم از این حرفها تَر نشده است راحت آمدند و راحت هم میروند. ما هنوز نمردهایم، آنها هم هنوز بنده را در عالم برزخ ندیدهاند که به چه چهرهای هستم، چهره انسانی هستم؟ من هم آنها را ندیدم که آیا به چهره انسانی هستند؟ در این دنیا همه ظاهرمان خوب است و معلوم نمیشود که باطنها مطابق ظاهرها به چهره انسانی باقی مانده یا اینکه عوض شده است.
* نقل کردهاند که هارون به بهلول گفت که تو که معتقد به قیامت هستی، چند درهم به من قرض بده، من قیامت به تو میدهم. بهلول گفت که من در قرض دادنش حرفی ندارم، ولی شما هم به من بگو که در قیامت به چه چهرهای وارد میشوی که شما را بشناسم، بیایم و مطالبه کنم، بگویم آن پولی را که به تو قرض دادم بده. اگر سگ بودی، اگر خوک بودی، اگر خرس بودی، اگر گرگ بودی، من که نمیدانم که تو همان هارونالرشید دنیا هستی، که بگویم پول من را بده.
* یک وقتی خدمت امام (خمینی) رضواناللهتعالیعلیه در منزلشان نشسته بودم، ایشان فرمود آنقدر ارتباطات روح با حقایق نامرئی مؤثر است که خدا میفرماید «وإِذا الوحوشُ حُشِرَت». تنها انسان نیست که محشور میشود، این حیوانهایی هم که در اینجا هستند، متناسب با آن راکبشان که از آنها استفاده کرده، سوارش شده، تغییر چهره میدهند. یعنی خود این سوار و راکب در آنها اثر میگذارد. وقتی انسان این مطالب را از انسانِ عالمِ آگاه میشنود، آیه را هم که دیده، میفهمد آنجا چه خبر است.
(سخنرانی 1390/01/25)
ثبت دیدگاه