نحوه تعامل جوانان با والدین
و قَضي رَبُّکَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ کِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً کَريماً (۲۳) وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما کَما رَبَّياني صَغيراً (۲۴)
و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپرستید! و به پدر و مادر نیکی کنید! هرگاه یکی از آن دو، یا هر دوی آنها، نزد تو به سن پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها روا مدار! و بر آنها فریاد مزن! و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو! (۲۳) و بالهای تواضع خویش را از محبّت و لطف، در برابر آنان فرود آر! و بگو: «پروردگارا! همانگونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده!» (۲۴)
سوره اسراء ، آیات ۲۳ و ۲۴
—————-
امیرالمومنین امام علی (علیهالسلام) فرمودند :
« يَنبَغِي للعاقِلِ أن يَحتَرِسَ مِن سُكرِ المالِ، و سُكرِ القُدرَةِ، و سُكرِ العِلمِ، و سُكرِ المَدحِ، و سُكرِ الشَّبابِ، فإنَّ لِكُلِّ ذلكَ رِياحا خَبيثةً تَسلُبُ العَقلَ و تَستَخِفُّ الوَقارَ »
سزاوار است كه خردمند از مستى ثروت و مستى قدرت و مستى دانش و مستى ستايش و مستى جوانى پرهيز كند؛ زيرا هر يك از اين مستيها بادهاى پليدى دارد كه عقل را مىربايد و وقار را از بين مىبرد.
—————-
امیرالمومنین امام علی (علیهالسلام) فرمودند :
« لَا تَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِكَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَكَ، وَ بَلَاغَةَ قَوْلِكَ عَلَى مَنْ سَدَّدَكَ. »
تندى و تيزى زبانت را بر ضد كسى كه سخن گفتن را به تو آموخته به كار مگير و (نيز) بلاغت سخنت را بر ضد كسى كه سخنورى به تو آموخت صرف مكن.
—————-
امیرالمومنین امام علی (علیهالسلام) فرمودند :
« إنّ لِلوَلَدِ علَى الوالِدِ حَقّا، و إنَّ لِلوالِدِ علَى الوَلَدِ حَقّا؛ فحَقُّ الوالِدِ علَى الوَلَدِ أن يُطيعَهُ في كُلِّ شيءٍ إلاّ في مَعصيَةِ اللّه ِسبحانَهُ »
فرزند را بر پدر حقّى است و پدر را بر فرزند حقّى. حقّ پدر بر فرزند اين است كه بجز در معصيت خدا، در هر امرى از او اطاعت كند.
—————-
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
« مِن حَقِّ الوالِدِ على وَلَدِهِ أن يَخشَعَ لَهُ عِندَ الغَضَبِ »
از جمله حقوق پدر بر فرزندش، اين است كه در هنگام خشمِ پدر، در برابرش خشوع كند.
—————-
🔸 امیرالمومنین امام علی (علیهالسلام) فرمودند :
« الحِدَّةُ ضَربٌ مِن الجُنونِ لأنَّ صاحِبَها يَندَمُ، فإن لَم يَندَمْ فَجُنُونُهُ مُستَحكِمٌ »
خشم و تندى، نوعى از ديوانگى است؛ زيرا صاحب آن پشيمان مىشود و اگر پشيمان نشود، ديوانگيش قطعى است.
—————-
عنْ اَبِى وَلاّدِ الْحَنّاطِ قالَ: سَاَلْتُ اَبا عَبْدِاللّهِ عليهالسلام عَنْ قَوْلِ اللّهِ: «وَبِالْوالِدَيْنِ اِحْسانا» فَقالَ: اَلاِْحْسانُ اَنْ تُحْسِنَ صُحْبَتَهُما وَلا تُكُلِّفَهُما اَنْ يَسْأَلاكَ شَيْئا هُما يَحْتاجانِ اِلَيْهِ.
ابى وَلاّد مىگويد: معناى آيه «وَبِالْوالِدَيْنِ اِحْسانا» را از امام صادق عليهالسلام پرسيدم، فرمود: احسان به پدر و مادر اينست كه رفتارت را با آنها نيكو كنى و مجبورشان نكنى تا چيزى كه نياز دارند از تو بخواهند. «يعنى قبل از درخواست آنان نيازشان را برطرف كنى».
—————-
امیرالمومنین امام علی (علیهالسلام) فرمودند :
« العِلمُ سُلطانٌ، مَن وَجَدَهُ صالَ بِهِ، و مَن لَم يَجِدهُ صيلَ عَلَيهِ »
دانش، سلطنت و قدرت است، هر كه آن را بيابد، با آن يورش برد و هر كه آن را از دست بدهد، بر او يورش برند.
—————-
حضرت امام صادق (عليهالسلام) فرمودند :
« لَستُ اُحِبُّ أن أرى الشّابَّ مِنكُم إلاّ غاديا في حالَينِ : إمّا عالِما أو مُتَعَلِّما، فإن لَم يَفعَلْ فَرَّطَ، فإن فَرَّطَ ضَيَّعَ، و إنْ ضَيَّعَ أثِمَ، و إن أثِمَ سَكَنَ النارَ و الذي بَعَثَ مُحمّدا بِالحَقِّ »
دوست ندارم جوان شما را جز در دو حال ببينم : دانشمند يا دانشآموز؛ زيرا اگر چنين نباشد كوتاهى كرده و چون كوتاهى كند، ضايع گشته و چون ضايع گردد، گنهكار باشد و چون گنهكار باشد، سوگند به آن كه محمّد را بحقّ برانگيخت، در آتش جاى گيرد.
—————-
حضرت امام باقر (عليهالسلام) فرمودند :
« قالَ موسى عليهالسلام : يا ربِّ، أيُّ عِبادِكَ أبغَضُ إلَيكَ؟ قالَ : جِيفةٌ باللّيلِ بَطّالٌ بالنّهارِ »
موسى عليهالسلام عرض كرد: پروردگار من! كدام يك از بندگانت نزد تو مبغوضتر است؟ فرمود: آن كس كه در شب چون مرده مىافتد و در روز بیكار مىگردد.
—————-
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
«الكادُّ على عِيالِهِ كالمُجاهِدِ في سبيلِ اللّهِ»
كسى كه براى [كسب روزىِ] خانوادهاش زحمت بكشد، مانند مجاهدِ در راه خداست.
—————-
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
« لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ يَومَ القِيامَةِ حتّى يُسألَ عَن أربَعٍ : عَن عُمرِهِ فيما أفْناهُ ، و (عَن) شَبابِهِ فيما أبْلاهُ، و عَن مالِهِ مِن أينَ اكْتَسَبهُ و فيما أنْفَقَهُ ، و عَن حُبِّنا أهلَالبَيتِ »
در روز قيامت، بنده قدم از جاى خود بر ندارد تا آن گاه كه از چهار چيز باز خواست شود : از عمرش، كه در چه راهى صرف كرده است؟ از جوانيش؛ كه در چه راهى به سر آورده است؟ از مالش؛ كه از كجا آورده و در كجا خرج كرده است؟ و از دوستى ما خاندان.
—————-
حضرت امام صادق (عليهالسلام) فرمودند :
« أَيُّمَا رَجُل دَعَا عَلَي وَلَدِهِ أَورَثَهُ الفَقرَ. »
هر مردی که فرزند خود را نفرين کند، مبتلا به فقر میشود.
ثبت دیدگاه