مولود کعبه

مولود کعبه

ولادت امیر المؤمنین علی علیه السّلام

اولین امام مؤمنین و خلیفه اللَّه بلافصل بعد از رسول اللَّه خاتم النبیبن صلّی اللَّه علیه و آله، برادر، پسر عمو، وزیر و داماد او سیّد الوصیین أمیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السّلام در روز جمعه 13 رجب در بیت اللَّه الحرام، داخل کعبه معظمه به دنیا آمد، که قبل از او و بعد از او مولودی در آنجا بدنیا نیامده و نخواهد آمد.
حاکم در مستدرک می گوید: اخبار متواتر است در اینکه فاطمه بنت اسد سلام اللَّه علیها حضرت امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السّلام را در داخل کعبه به دنیا آورده است.

محل ولادت امير المؤمنين عليه السلام

مكان ولادت أمير المؤمنين عليه السلام اشرف بقاع يعني حرم است. اشرف اماكن حرم مسجد است، و اشرف بقاع مسجد كوفه است. مولودي جز آن حضرت در آن مكان بدنيا نيامده است، آن هم در سيد ايام روز جمعه، در ماه حرام و در بيت الحرام !!
أمير المؤمنين عليه السلام سه روز چشم مبارك را باز نكرد، تا او را خدمت پيامبر صلي الله عليه و آله‌ آوردند. آنجا بود كه چشم باز كرد. آن حضرت فرمود: «او مرا مخصوص به نظر خود قرار داد و من او را مخصوص به علم خويش قرار دادم».
سپس آن حضرت را در آغوش كشيد و به منزل ابوطالب عليه السلام آورد.

روز ولادت امير المؤمنين عليه السلام

روز جمعه علي بن ابي طالب عليه السلام مانند خورشيد بر روی سنگ سرخ در گوشه راست كعبه طلوع فرمود. همين كه قدم بر زمين نهاد، به سجده افتاد و دست‌ها را به سوی آسمان بلند نمود و فرمود: «اشهد ان لا اله الا الله، و أن محمدا رسول الله و اشهد ان عليا ولي محمد رسول الله، بمحمد يختم الله النبوة و بي يختم الوصية و انا أمير المؤمنين». «شهادت مي‌دهم كه خدائي جز الله نيست و محمد صلي الله عليه و آله پيامبر خداوند است و علي وصي محمد رسول الله صلي الله عليه و آله است. به محمد نبوت ختم مي‌شود و به من وصايت كامل و تمام مي‌شود و منم أميرالمؤمنين عليه السلام».
سپس فرمود:
«جاء الحق و زهق الباطل» «حق آمد و باطل رفت».
در اين هنگام كه وجود سراپا جودش پاي بر اين عرصه خاكي نهاده بود، بت‌هائي كه در كعبه بود به صورت به زمين افتادند و آسمان‌ها نوراني شد. شيطان فرياد برآورد: «واي بر بت‌ها و بت پرستان از اين فرزند»!

القاب مشهور آن حضرت “اسدالله، مرتضى، اميرالمؤمنين و اخو رسول‌الله” بوده و كنيه‌های ايشان نيز “ابوالحسن و ابوتراب” است.

مراسم نامگذاری حضرت امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام

مولود نورانی که در درون خانه خدا به دنیا آمده و چهار شبانه روز از او و مادرش با غذای بهشتی پذیرایی شده، برای نام گذاریش نیز خدای خانه باید تصمیم بگیرد، نه پدر و مادر و یا پدربزرگ و مادربزرگ. و چنین هم شد، خداوند منّت خویش را بر او کامل نمود و با جملاتی از عالم غیب به گوش فاطمه مادر نوزاد رساند که او را چه نام نهد.
فاطمه بنت اسد می گوید:
پس هنگامی که خواستم از کعبه خارج شوم، هاتفی از غیب مرا ندا داد: ای فاطمه، او را به نام علی نام گذاری کن! پس او علی است و خدای علیّ اَعْلی است که می گوید: به راستی، اسم او را از اسم خودم جدا ساختم و او را به ادب خود پرورش دادم و او را بر پیچیدگیهای علم خود آگاه ساختم و او کسی است که… بر بام خانه من اذان خواهد گفت و مرا تقدیس و تمجید خواهد نمود. پس خوش به حال کسی که او را دوست بدارد و اطاعتش کند و وای بر کسی که او را دشمن بدارد و نافرمانی کند.»
آن گاه فاطمه بنت اسد روی به خانه نهاد. شخصی به سرعت خود را به ابوطالب و خانواده او رساند و بشارت ولادت علی علیه السلام را داد.

همه خانواده که در پیشاپیش آنها محمد مصطفی صلی الله علیه و آله قرار داشت، به استقبال فاطمه و نوزادش آمدند، محمد مصطفی صلی الله علیه و آله نوزاد را در بغل گرفت و زبان خویش را در دهان او قرار داد و اذان و اقامه در گوش او خواند. آن گاه ابوطالب شتران زیادی را به عنوان ولیمه این نوزاد قربانی نمود و تمام مردم را نیز دعوت نمود؛ به این صورت که اوّل هفت بار خانه خدا را طواف نمایند، آن گاه داخل خانه ابوطالب روند و بر علی علیه السلام سلام نمایند.

راز ولادت حضرت علی علیه السلام

آنچه مهم و ضروری است که جامعه اسلامی، اعم از شیعه و سنی به آن توجه نمایند، راز و فلسفه این ولادت در درون خانه خداوند و کعبه است. مریم با آن عظمت که به تصریح قرآن معصومه است و فرزند او از پیامبران اولوالعزم بود، وقتی درد زایمان او فرا می رسد، به او دستور داده می شود که محراب و عبادتگاه را ترک گوید و به نقطه دوردستی پناه برد؛  چرا که اینجا عبادتگاه است، نه زایشگاه؛ ولی فاطمه بنت اسد را به درون مقدس ترین عبادتگاه، یعنی کعبه فرا می خوانند و با معجزه دیوار شکافته می شود و در برخی منابع آمده که به فاطمه بنت اسد الهام شد که وارد خانه کعبه گردد.