شفاعتکننده و استغفار کنندهای برای والدین
● امام صادق (ع) فرمود: “فرزندان مسلمانان نزد خداوند عزّوجلّ، نشان ويژهاى دارند، شفاعت مىكنند و شفاعتشان پذيرفته مىشود.
و چون به دوازده سالگى برسند حسنات و نيكىها براى آنان نوشته مىشود و چون به احتلام (و بلوغ) برسند گناهان بر آنان نوشته مىشود”.
● پيامبر (ص) فرمود: “فرزند، جگر گوشه مؤمن است. اگر پيش از او بميرد شفيع مؤمن مىگردد و اگر بعد از او بميرد براى مؤمن استغفار مىكند و خداوند، مؤمن را مىآمرزد”.
● شخصی به نام حسن بصرى میگفت فرزند، بد چيزى است اگر زنده بماند مرا به رنج وا مىدارد و اگر بميرد مرا مىشكند. اين سخن به حضرت امام زينالعابدين (ع) رسيد.
حضرت فرمود: به خدا سوگند دروغ گفته است. فرزند چيز خوبى است، اگر زنده باشد دعاگر حاضرى است و اگر بميرد شفاعتكننده پيش افتادهاى است”.
● رسول خدا (ص) فرمود: “بدانيد كه بعضى از شما فرزند سقط شدهتان را در حالى كه فرزند بر در بهشت بر دو لنگه در بهشت دست گرفته است مىبيند.
تا او را ببيند دست او را مىگيرد تا او را به بهشت داخل كند و فرزند شما اگر بميرد بدان مأجور مىشود و اگر پس از او بماند پس از مرگش براى او استغفار مىكند”.
● از رسول خدا (ص) روایت شده كه فرمود: “ازدواج كنيد. من فردا در قيامت به كثرت شما بر امّتها افتخار مىكنم تا آنجا كه بچّه سقط شده با خشم فراوان درِ بهشت مىآيد.
به او گفته مىشود وارد بهشت شو. مىگويد: داخل نمىشوم تا آن كه پدر و مادرم پيش از من وارد بهشت شوند”.
● امام صادق (ع) فرمود: “فلانى (مردى كه نامش را برد) گفت: من بىرغبت به فرزند بودم تا آن كه در روز عرفه در كنار پسر جوانى كه دعا مىكرد و مىگريست و مىگفت:
اى پروردگار من! پدر و مادرم، پدر و مادرم (را نجات بده)؛ ايستادم و زمانى كه اين جملات را از او شنيدم پس او مرا به داشتن فرزند ترغيب كرد”.
● امير مؤمنان على (ع) درباره بيمار شدن بچّه فرمود: “بيمارى بچّه كفّاره گناهان پدر و مادرش مىباشد”.
(منابع فقه شیعه، ج 26 ، ص 623-633).
……………………………
《وَ لَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا》. (الإسراء/ ۳۱)
“و فرزندانتان را از ترس فقر، نکشید! ما آنها و شما را روزی میدهیم؛ مسلماً کشتن آنها گناه بزرگی است”.
ثبت دیدگاه