پنجم ربیع‌الاول سالروز وفات سکینه بنت‌الحسین
07 شهریور 1404 - 19:49
شناسه : 79519
2

پنجم ربیع‌الاول سالروز وفات سکینه بنت‌الحسین حضرت سکینه دختر ابى عبدالله الحسين علیه‌السلام و رباب، دختر امرءالقيس است. نام اصلى وى، “آمنه” يا “اميمه” بود و مادرش رباب او را به “سكينه” ملقب ساخت. اين بانوى شريف علوى در دامن مهرانگيز پدر ارجمندش حضرت امام حسين علیه‌السلام و مادر گرانمايه‌‌اش حضرت رباب سلام‌الله علیها و […]

پ
پ

پنجم ربیع‌الاول سالروز وفات سکینه بنت‌الحسین

IMG_20250829_170907_6579B9ysse

حضرت سکینه دختر ابى عبدالله الحسين علیه‌السلام و رباب، دختر امرءالقيس است.

نام اصلى وى، “آمنه” يا “اميمه” بود و مادرش رباب او را به “سكينه” ملقب ساخت.

اين بانوى شريف علوى در دامن مهرانگيز پدر ارجمندش حضرت امام حسين علیه‌السلام و مادر گرانمايه‌‌اش حضرت رباب سلام‌الله علیها و عمه بزرگوارش حضرت زينب كبرى سلام‌الله علیها پرورش يافت و از راهنمايى و تربيت ناب برادرش حضرت على بن الحسين علیه‌السلام معروف به امام زين‌العابدين در ايام امامت آن بزرگوار بهره‌هاى وافر يافت.

وى از زنان خردمند و داناى عصر خويش بود. علاوه بر بهره‌‌مندى كامل از حُسن جمال از فضايل معنوى مانند تعبد، تدين و تقواى الهى برخوردار بود و در زمينه شعر، سخنورى و فصاحت بيان از ممتازان عصر و خانه وى هميشه مجمع ادبا، شُعرا و سخن‌سرايان عرب بود.

درباره تاريخ تولدش، اطلاع دقيقى در دست نيست.

 اما وى در واقعه عاشورا، دخترى رشيد و بالغ بود. برخى از مورخان، وى را در واقعه كربلا بين ده تا سيزده ساله خوانده‌اند.

بنابراين تولدش بايد ميان سال‌هاى ۴۷ تا ۵۰ قمرى باشد.

او در مدينه و در اواخر عصر امامت حضرت امام حسن‌ مجتبى علیه‌السلام ديده به جهان گشود.

امام حسين علیه‌السلام به تمامى فرزندانش از جمله سكينه، عشق و علاقه داشت و آنان را به خاطر برخوردارى از فضايل و كمالات نفسانى، بسيار دوست مى‌‌داشت.

روايت شد كه آن حضرت درباره سكينه و مادرش رباب و خانه‌اى كه آن دو در آن زندگى مى‌‌كردند، شعرى عاطفى سرود كه ترجمه‌اش چنين است:

به جانت سوگند! من به راستى خانه‌‌اى كه سكينه و مادرش رباب در آن باشند، دوست دارم. من آن دو را دوست دارم و براى آنان دارايى‌ام را نثار مى‌كنم و هيچ ملامت‌گرى نمى‌تواند مرا در اين كار سرزنش كند.

آن حضرت، پس از واقعه كربلا به مدت ۵۷ سال زندگى كرد.

در آغاز تحت كفالت برادر بزرگوارش امام زين‌العابدين علیه‌السلام قرار داشت تا اين كه ازدواج نمود و به خانه همسرش نقل مكان كرد. اين بانوى مكرمه، بين ۶۷ تا ۷۰ سال زندگى كرد و سرانجام در كمال شرافت و عفت دار فانى را وداع گفت.

درباره درگذشت اين بانوى بزرگ علوى، دو روايت نقل شده است: روايت نخست حاكى است كه وى در پنجم ربيع‌الاول سال ۱۱۷ هجرى قمرى و در عصر خلافت هشام بن عبدالملك و در حاكميت خالد بن عبدالملك بن حارث در مدينه بدرود حيات گفت و روايت ديگر مى‌گويد كه وى در پنجم ربيع‌الاول سال ۱۲۶ هجرى قمرى در مكه معظمه وفات يافت.

به هر روى، درگذشت وى در پنجم ربيع‌الاول مورد اتفاق تاريخ‌نگاران و سيره‌نويسان است.

دانشنامه اسلامی

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.